நான் இன்று....

பிறப்பிடம் தொலைத்து

பிழைப்பிடத்தில்  

மாசுகளுக்குக்கிடையில்  மக்கள் தேடுகிறேன்

மக்களிடையே மனிதம் தேடுகிறேன்

காலத்தை சேமிக்க சுவாசிக்க மறக்கிறேன்

திடீரென்று நினைவு  வந்து

பெருமூச்சு விடுகிறேன்

பசுமை தேடி அலைகிறேன்

பார்த்துவிட்டால் தனிமையில் சிரிக்கிறேன்

சில நேரம்,

மரங்களுக்கு கால்கள் இல்லையென

மனம் நோகிறேன்

கால்தடுக்கும் இடம் கல்லறை என

காணும் இடமெல்லாம் சாலைகள்

காட்சிகளெல்லாம் விபத்துகள்

 

அவசரங்களுக்கு மத்தியில்

அரிதாய் ஒரு புன்னகை

அடிக்கடி சிரிப்பது உடலுக்கு நல்லதாம்!!!!

அதற்காக........